karl malone

12 mart 2003 tarihindeki utah - orlando maçında attığı 40 sayıyla nba tarihinde 36.000 toplam sayı barajını aşmayı başarabilmiş ikinci oyuncu.

(bkz: marlon)

neredeyse dedemle yaşıt olmasına rağmen halen davar gibi oynayıp utah'ın ayaktat tutan adam.taktir etmek lazım...

en büyük pişmanlıklarından biri 1981 yılında dünyaya gelen ikiz çocukları ile uzun yıllarca iletişim kurmamak olduğunu belirten dev isim. kızı cheryl ford da artık babasının kızı olarak wnbade sahne alıyor. bu arada son senelerde malone'nun daha ilgili olduğunu ve kızının maçlarını kaçırmadığını belirtelim...

bu gidisle bu sezon sonunda toplam 36300 civarinda bi sayiya ulasacak.. merak ettigim kareem abdul jabbar'in 38bin kusurluk toplam sayi rekorunda gozu var mi.. eger oynamaya niyetliyse ve oynayabilirse 2004-5 sezonunda kesin gecer o rekoru.. ama 40 yasini buldu, cogumuz elemanin gecen sene birakmasini bekliyordu basketbolu, ama adam azimle devam ediyor..

utah'tan baska takimda oynamamistir, utah halki icin ilahtir, alex english, fat lever, clyde drexler, dominique wilkins gunlerinden elimizde gidip gidip donen jordan ile birlikte tek kalandir.

dökümünün yapılmasına gerek olmayan hayvani geçmişiyle kendisi ile ilgili tüm iyi ve kötü yorumlara ehh bi siktirin gidin diyen veya demeye bile tenezzül etmeyen adamdır. dünya üzerinde bunun kadar enerji harcamış adam yoktur. bu sebeple iyi veya kötü yorumların hiçbirini haketmez yorum yapacak insanlar en az onun kadar enerji sarfetmelidir önce. şimdi onunla ilgili gerçekler: tutucu bir adamdır rengi ile hiç sorunu yoktur redneck davranışları sergiler hayvan amerikalı modunda bir av tutkunudur.silahları sever silahlanma taraftarıdır bu sebepten çok fazla eleştiren vardır ama o umursamazlıkla biraz da serseriliğe vurmaktadır insanlarla olan ilişkisini cahil bir adamdır cumhuriyetçidir george w bush mongoluna oy vermiştir ırak savaşını desteklemektedir çocukları sabah kahvaltıda corn flake yerler . bu adamın basketbolu bıraktığı zaman davetim ile ankara kızılcahamam veya kırklareli kızılağaç köyü taraflarında domuz avına gelme ihtimali vardır .buradaki işlerimi bitirince dünyanın çeşitli yerlerinde ava gitme fikri zaten kafamda var bunu değerlendireceğim demiştir.

(bkz: pick n roll)

bir aralar jordan la sidik yarıştırmaya çalışan, ama diğerleri gibi başarısız olan dino-basketbolcu

eğer hala şampiyonluk görmeden bırakmamak niyetindeyse oynarken yere yığıldığını görme şerefine erişicez...

utah jazz 'ın postacı lakaplı, ülkücü bıyıklı, kel kafalı, pawır forweti. tüm zamanların en çok sayı atan 4. nba oyuncusudur şu an itibariyle. yaptığı asistler ve stockton'la anlaşması ile meşhurdur, şakacı, gülümseyen, karaoke yapan ve pek sevilmeyen bi abimizdir, onu sevmeyen ayıp eder. con air'e koysan kimse elini sürmeye cesaret edemez.

(bkz: iyi oyuncu olup da sampiyonluk yuzugu olmayanlar)

fizigine bakildiginda yaptigi sproun basketbol degildi body bulding oldugu sanilir. ama o hayvanimsi kollara ragmen cok duzgun bilegi var.

"stockton pas verir malone atar..." somut bilgisi ile taninan bir adamdir...

lakers'la sampiyon olabilmek ugruna sadece usş1mn'a anlastigi rivayet edilen yasli kurt power forward. lakers'in takimi veteran yildizlarla guclendirme cabalarinin son halkasi olacak sanirim (bkz: gary payton)

kavun gibi adam.

satıcı

istatistiklerine kimse laf söyleyemez ama günümüzde hala, herşeyin kazanmak olmadığını hatırlayabilen damaklarda ekşi bir taddır karl malone(hele ki stocktondan aldığı pası çember içine potalı yolladığı vakit). özellikle jordanın sayı rekorunu kırmak için kasması yılların kendisini ne kadar ufaladığını geriye sadece kaslarının kaldığını açıkça gösterir.son hareketiyle küçük bir çember parçası için aynı hayat kadınları gibi kaslı vücudunu satabileceğini kanıtlamıştır.eminim bu insan azmanı kişi "40.000 sayı barajını geçene yüzük veriyoruz" deseler utah ta kalır.her maç eline geçen her topu çembere sokmaya çalışırdı.istatistiğe oynayanı tarihten ve istatistikçilerden başka kim sever ki zaten...edit:adam yüzünden 3 kere istatistik yerine istatik yazmışım öyle lanet bir adam.

lakers'da gary payton ile süper bir ikili oluşturup kırkından sonra da kendisinde iş olduğunu göstermiş adam. yıllardan sonra zaten utah jazz'a kızmışken bırakıp lakers'ı mı tutsam diye düşünmemin nedeni.

tir ve harley davidson tutkunudur, onlarca yuzlerce binlerce motoru, tiri ve teknesi vardir, sampiyon olamamistir

lakers'la sözleşme imzaladığı andan itibaren kendi kariyerine ihanet edecek pf. her şey şampiyonluk değil, ayrıca oyuncu büyük yapan da onun şampiyonluk sayıları değil.. ayrıca 40'dan sonra azanı teneşir kaplar demişler..

davamizi satan puşt basketci.(bkz: stockton sen bizim her seyimizsin)

sozumu dinleyip monster trucks yarislarina katilmaya karar vermis eski basketbolcu.. ona yakisan da o zaten..

sakalina ak dusmesine* ragmen hala tum gucuyle yuzuk pesinde kosan gollum.

40 yaşında utanmadan ligin en iyi savunma yapan 3 takımından biri olan houstona(hem de playofflarda)30 sayı sallayıp 13 de rebound alan manyak adam.

magic johnson'ın 32 numaralı efsane formasını giymeyeceğini açıklamış, geçmişe saygılı basketbolcu..

hep john stockton,thurl bailey,mark iavaroni,mark eaton saz arkadaslari ile lakers'a gecirdigi maclardan hatirlayip uzerinde lakers formasiyla gordugumuzde "hayat tuhaf birsey" dedirtecek basketbolcu.

40 küsür yasında olmasına rağmen hala nba'de kendini gösterebilen bir basketbolcudur, senelerden beri favorimdir, utah'ı bırakıp lakers'lı olmamın nedenidir, artık şampiyonluk yüzüğünü hak edendir. (bkz: postacı)

(bkz: karl malden)

kendisinin lider olduğu takımda şampiyon olamayan,sırf şampiyon olmak için kobe bryant ve shaq'ın eline bakan ama yine kaybeden çirkef.yüzük için daha ne gibi durumlara düşeceğini merakla bekliyoruz.

nam-ı diger postacı,utah 'ın efsanevi basketbolcusu..(bkz: mehmet okur)

hakkindaki yorumlari okuyunca bazi sozluk yazarlarinin bir nba oyuncusunu degerlendirmedeki kriterlerini pek kavrayamama yol acan adam. sanki adam ulan ben mutlaka oynayacam diye tutturmus takimda ona olan saygisindan onu oynatiyor denilecek hakkkinda. eger oyle olsaydi bugun en prestijli takim olan knicks ewing i orlandoya gondermezdi. asil konumuza donucek olupta malone nin buyuklugunu tartisirsak goruruzki kendisi ilk sezonu ve sakatlandigi 99 sezonu haricinde her sezon 80 den fazla normal sezon maci oynamistir. bu kariyeri boyunca binde 520 lik bir sut yuzdesine sahiptirki onun kariyerini diger meslektaslari gibi 12-13 yil olarak degerlendirseydik o yuzde binde 550 lerde olucakti. kariyeri boyunca sayi ortalamasi 26 dir. rebound ortalamasi mac basina 10 civarindadir. 4 e yaksalan asist ortalamasida bunyesi ve oyun stilindeki bir adamdan beklenmeyecek bir ortalamadir. bu ortalamalar en iyi nba oyunculari arasinda bile parmakla gosterilcek kadar az kisiye nasip olmusken onun diger ozelliklerinide atlamamak gerekir. bir kere kendisi hic bir zaman utah arkasindan konusmamistir ve 17 sezon araliksiz ayni takimda oynamistir. kontratlarinda hic bir sorun yasanmamis ve dolayisiyla yonetimin ve basarilari yuzundende utah halkinin sevgilisi olmustur. bu sevgide tabiki ilk yillarinda kendisinden beklenmeyen bir performans sergilemesinin payi buyuktur. demek istedigim sudurki nba de ilk on arasindan hatta ilk bes arasindan secilen oyuncular hep yildiz adayidir, takimlar cok ince eleyip sik dokuduklari icin draftlarda mallik yapma olasiliklarida yok denecek kadar azdir, bu nedenle draft hatalarina yol acan baslica unsurlar o oyuncunun asil gelisimini nba de gerceklestirmesi veya bir yildizken nba de cokmesidir (bkz: sam bowie). kimse secildigi gun malone dan boyle bir basari beklemedigi icin 13. siradan surpriz bir yildizin toplayabilecegi sempatiyi yeterince kazanmistir. kendisinin sampiyonluk yasayamamasi nba tarihindeki en buyuk sanssizlik olarak kabul edilmesini defalarca anketlerde ispatlanmasi ve yorumlara oldukca fazla konu olmasi ile kendisinin iddia edildigi gibi nefret edilen degilde herkes tarafindan sempatiyle yaklasilan bir oyuncu olduguna kanittir. onun yuzuksuz parmaklari, gosterissiz oyunu, yoksun oldugu spektakuler hareketleri, hep ayni tarz oyunu, uff yine yuksek posttan klasik sutmu diye sordurttugu sorulari onun gercek degerinden pekte bisi eksiltmez. o nba in en cok sayi atan ikinci oyuncusudur, 17 yil boyunca bir takimin en buyuk oyuncusu olmustur, nba in en sasali lakaplarindan birisine sahiptir hemen hemen hic mac kacirmamistir, hic form dusuklugu gibi bir basarisizligida olmamistir. malone nba tarihin en buyuk bir kac oyuncusundan birisidir, bununda jordanla sidik yaristirmakla falan pek bir ilgisi yoktur.(bkz: john stockton)(bkz: utah jazz)(bkz: postman)(bkz: pick and roll)

nba'in "all time leaders" istatistiklerinin pek çoğunda ilk onda yer alan mükemmel basketbol oyuncusu.

bahtsız postacı bu sezon yine şampiyonluk yüzüğünü takamadı. lakers'ın şampiyon olmasını hiç istemememe rağmen malone için üzülmedim dersem yalan olur (bkz: yazık)

1985ten beri, gerek maç içlerinde ekürisi olan john stockton ile beraber yaptığı bilimum çirkeflikler, dirsek atmalar, tansiyon yaratmalar ve nispeten - en azından benim görüşüme göre - oldukça uyuz olan oyun sitili yüzünden; gerekse saha dışında silahlanma sevdalısı, hayvan katili, cumhuriyetçi* yanlısı bir redneck olması yüzünden zaten çoğu nba sever tarafından oldukça sevilmeyen bir adamken; üstüne üstlük geçen sene stockton'un gösterdiği haysiyetten ve şahsiyetten bile yoksun olduğunu - sırf bir tane yüzük sahibi olabilmek için 19 yıllık takımını satıp lakersda kobe ve shaq'ın sideshowluğunu kabul etmesi vasıtasıyla - kanıtlayan ve böylece kendisini bi nebze sevenleri bile kendinden soğutmayı başaran tam anlamıyla bir amerikan krosu...nitekim ne kadar antipatik ve sevilmeyen bir adam olduğu, profesyonel basketboldan emekli olduğunu açıklamasının ardından hemen hemen kimsenin - hadi kendisini "ne kadar çok sevdiğini ve emekliliğine ne kadar çok üzüldüğünü" geçtim - "kendisine ne denli saygı duyduğuna" dair bile bir entry bile girmemiş olmasından anlaşılabilir.... bir de mje yada en basitinden reggie millera bakın...

bilhassa hep canabat , ayni zamanda kutupta deve tarafindan zukulen kutup ayisi..

kanımca yüzük hırsına bir 40 sene daha oynayacak oyuncu.

yeteneği bir kenara, (ki gerçekten gelmiş geçmiş en iyi 4 numara olduğu söylenebilir), pislik bir oyunculuk tarzı vardır ve basketbol dışında tam bir krodur.

hakkında yazılan haberler emekliliğe basketbola dönmekten daha yakın olduğunu belirtiyor. los angeles lakers'ın sahibi jerry buss emekli olursa kendisine lakers yönetiminde görev alması için teklifte bulunmuş.

lise zamanı nba finallerinde chicago bulls - utah jazz maçlarını izlemek aslında kendisini izlemek için gecenin 3ünde 4ünde uyandığım ve ertesi günde onun gazıyla deli kovalamış gibi sabah 10:00 da hürriyet ilkokulu(ankara) nun arka bahçesindeki potalarda kıran kırana basketbol maçları yapmamı sağlamış olan bence en azimli ve sağlam basketbolcu...hatta o yüzden fake ama gerçeğine benzer karl malone forması bile almıştım...mor üzerine beyaz dağlar olan..

arzuları uğruna bir sene boyunca los angeles lakers tarafından kullanılacak olan basketbolcu..fakat bu seneki şampiyonluğa katkı yapacağı da kesindir kendisinin..

partneri john stockton'ın basketbolu bırakmasının ardından kariyerini muhtemelen başka takımda devam edecek.

33.000 (yazıyla otuz üç bin) sayıya ulaşmış basketbolcu.

çirkef oyunu ve attığı dirseklerle meşhurdur. christian laettner'dan sonra en nefret edilen nba oyuncusu ama bunun haklı nedenleri var.

kariyerinde ilk defa injured list ile bu hafta tanışan insan. ben dediydim bu lakers forması ona yaramaz diye*.

stockton'la ayrilmaz ikili olmuslar ve bu sebeple bircok insanin antipatisini kapmislardir. yaslarinin ileri safhada olmasindan dolayi da pek sevilmezler. ancak butun bunlara ragmen utah'i tasiyan oyunculardir.

kendisiyle ilgili anlatılan bi efsane şöyledirki.1990ların ortasında utah jazz pf pozisyonu icin bir caylak draft eder..genc ve atletik olan oyuncu eger başarılı olmak istiyosam herkesten önce gidip herkesten sonra cıkmalıyım diyerek sabah 5'de jazz'ın basketbol salonuna gider, ama kapıdan girerken antremanını bitirmiş duşunu alıp cıkmak üzere olan karl malone ile karşılaşır.

kamyonlara meraklı bir basketbolcu

thrash talkve oynadigi asiri fiziksel basketboldan dolayi en fazla nefret edilen nba oyuncusu lakabini fazlasiyla hak etmis oyuncu

loserin tanimidir bu adamcagiz...tanidigim,1980 civari dogumlu her basketbolseverin de john stockton'la beraber en sevmedigi basketbolcudur..cunku bu iki adam haddini bilmeyip,o zamanlarin tum cocuklarinin hayranlikla seyrettigi,formalarini,esofmanlarini aldiklari majestelerinin takimi chicago bullsa kafa tutmaya calismistir..ard arda gelen sampiyonluklar nedeniyle,o zamanin cocuklarinin hepsi chicago bullsludur cunku...ardindan da ekürisinin* basketbolu birakmasiyla,yuzuk ozlemiyle karin tokluguna cirkefler takimi lakersa gidip,sampiyonlugu elinde patlamistir amcamizin...pek de guzel olmustur...evet evet,loserin allahidir karl malone...

yaşı kemale erse de * kazanma azmini takdir ettiğim, gelmiş geçmiş en büyük 50 nba oyuncusu listesinde ilk 10 da olan, kendinden bir nesil genç adamlara * *sahada basketbol dersi veren 4 numara. oynadığı takıma illet de olsam, bu sene şampiyon olsalar da adam saha da yığılıp kalmasa bari *. şampiyonluk bu sene de kaçarsa gerçekten gollum'a dönüşecek 100 yıl daha oynuycak. (bkz: kıymetlimiss)

hobileri arasında dennis rodman'a dalaşmak, motorsiklet kolleksiyonu yapmak, günde 2 kere stockton'la telefonda konuşmak vardır.

hafta sonu basketbolu bıraktığını açıklayacağı resmen açıklanan (aynen öyle) power forward. ne yazık, nba tarihinin en skorer ikinci adamı bırakırken ardından teneke çalınıyor. ama üzgünüz karl, john stockton kendisini efsane yapan utah formasından başka bir şey giymeyip yüzüksüz ama onurlu bir nokta koymuştu kariyerine. sense sırf şampiyon olmak için kobe ile shaq'ın takımına gittin ve ilahi adalet midir bilinmez, sakatlığın yüzünden lakers'ın detroit'e elenişini tribünden izledin. şimdi bırakırken kim seni "nba tarihinin en muhteşem ikilisinin bir ayağı", kim "şampiyonluk tatmak için yapmadığı çingenelik kalmamış bir açgözlü" olarak hatırlayacak düşün dur, emeklisin artık; bol vaktin var nasıl olsa.

şampiyon olma ihtimali cok yuksek olan spurs'un teklifini reddedip emekli oluyorsa hakikaten basketbol oynayacak dermani kalmadi demektir. bu kadar şampiyonluk hevesi olan bir oyuncunun boyle cazip bir firsati kabul etmemesi şaşirtici.

ortalikta maymun gibi dolasip, gollum misali yuzuk arayan power forvet.gollum'un sonunu gordukten sonra "amman emekli olayim hemen" demis belli ki. shaq'in parmagini isirip koparmak zor is haliyle.

(bkz: hall of famer)

bir suredir shaq'in kuyrugu... ne is olsa yaparim abi, bedavaya da oynarim... birisinin superstarlarin yuzuge ihtiyaci olmadigini hatirlatmasi gereken postaci.

(bkz: pick n roll/#6400891)

utah jazz playofflarda dallas mavericks e elendikten sonra kamyon soforlugune baslamasi gereken basketbolcu..

dün basketbolu bıraktığını düzenlediği basın toplantısında resmen açıklayan efsane pf. sevmeyeni seveninden çok olsa da eğlenceli adam olduğu muhakkak. basın toplantısının transkripti aşağıdadır:karl malone retirement press conference 2/13/05karl malone, kay malone, jerry sloan, larry millerkarl: i might sound like a politician today, i'm not trying to do that, governor (referring to gov. jon huntsman jr.). i think what i have is a lot of thank yous and appreciation. first of all, to my mom, just looking down, happy birthday today. we'll get into that more, but today she would've been 67. so, that had something to do with my decision. i'd like to thank my wife for being here, for being there for me on my rough days. i'd like to thank my kids for going through mood changes with their dad when...he won a game he was fine, when he'd lose a game he'd take it personal. i would like to thank larry and gayle for seeing something in this kid from louisiana, that maybe i didn't see myself, along with coach frank layden and dave checketts. coach sloan, i'd like to say thank you to you. continue to run 13's, pick-and rolls...i'd like to say thank you to you. most importantly, i'd like to say thanks to the fans, for allowing me to grow into a man from a boy in louisiana. i'd also like to say, also, to the people that wasn't fans, because i drew strength and energy off you. the referees, i'd like to say thanks to you because i knew what i was getting into, so that made me bulk up a little bit more. to ex-teammates, that's here, that i played with. a lot of them went through, by me. howard eisley is here, we went through some wars, and we had a great time. thanks to howard and other teammates as well, mark eaton, thank you for making my job easy when i got beat by blocking shots. tyrone, you got a job now tyrone, and i don't. so, i came here today and i will try my best not to be emotional, because its not about that. its about saying thanks to people who gave me the opportunity to be good, bad, whatever you might call it. i wouldn't change a thing. things i've said, i thought about them, i meant them, i don't take them back. things that's done, i grew from it, friends of mine grew from it. people that was around karl malone knew around the end of the day what they had. i tried not to short change anybody, whether i should have played or not, i tried to give it everything i had every night. i basically want to open this up to say thanks, and introduce other people. larry, if you don't know larry something wrong with you, he's the owner of the jazz, my wife kay, and coach sloan. i turn the time over the coach sloan...(larry whispers something to karl). oh, i'm here for a particular reason (laughs). that'll make sportscenter i'm sure. (kay whispers something to karl) oh, matt (harpring), i have to say thanks to matt and his wife. i'd like to say thanks to you guys for being here. the reason we're here is for me to announce my retirement and make it official. one thing i wanted to do was, i started here, 18 years even though i left for a year. i grew here as a jazzman. if i'm fortunate enough to go into the hall of fame, i will go in as a jazzman, with the old uniform and not the new one. i would like to officially announce my retirement from the game of basketball, playing-wise. now, where that lead to after that, in some capacity, we'll sit down and make that decision as a family. but i'd like to say that, on behalf of the malone family, i officially announce my retirement. i don't know, but when i said i'm retired from basketball playing, you will not see me playing again, i promise. so i'd like to say thanks for coming, and there will no unbelievable comebacks, i promise. seen that, didn't like that, won't do that. thanks for reminding me. larry leaned over and said "uh, you probably want to tell them why you're here." so, now, i'd like to turn the time over to coach sloan. it don't matter. i guess i'm in charge of this, so...let's hear from kay. i'm sorry. kay malone: "well, i really didn't want to talk, because i knew be somewhat emotional. leaving here was really hard, but going to another organization was a growing experience for me and my family. we miss a lot of the fans, the ushers, wally that was here today, my kids would shake his hand coming to the game. a lot of the front office people, people in the background, people that worked here, their kids that babysat my kids. my kids can babysit your kids now. so its a happy day and also a sad day, because i know my husband had touched a lot of people's hearts, through basketball and also just giving. so from the bottom of my heart and my family, thank you. jerry sloan: i'm just happy you decided to retire because i get tired of being asked the question when you were going to play again.i go back to when karl first stayed here we stayed in the same hotel together the first year, i said its going to be interesting 10 years from now to see what you're like. one of the things he said was "i'm never going to change." and as far as his work habit and everything was concerned, i don't think that ever changed until he got to be in the league for 16, 17 years. those were the times when we felt like, in order to be able to have him for the game, not practicing as hard as he'd practiced in the early stage of his career. i don't know if i'll ever get the opportunity to coach another player who worked as hard off the floor and on the floor like karl did. and i think that speaks very well for him. for what he was when he came here, 47, 49 percent free-throw shooter, and he moved every aspect of his game forward to try and be a great player. to me that's something everyone can work towards and have the desire to do it. in the coaching business, its wonderful to have a guy like that, and certainly the reason why i'm still here. thanks karl." karl: "you're welcome." larry miller: "i'll just share a few thoughts. i had known this was coming officially i guess, probably since thursday or friday...i think it was something that was out on the horizon. i knew there were possibilities of you going to play somewhere else for this season, and you'd had some contacts from other teams...i figured i'd believe when i saw you sitting here. not based on what i saw from the media. in fact, the morning you and i talked, deseret news reported that you were going to san antonio to play. i did have some reflections that i'd like to share. its interesting when 18 years of play, thousands and thousands of highlight play. if we watched the highlight tape of your career we'd be here a long time, even if we watched 3 to 5 seconds of play. (tearing up, grabbing a kleenex from his side) i wonder why they put those kleenex right there. but i've had a real flood of memories...about october karl and i had the opportunity to spend a whole day together...we spent three or fours hours at kjzz, getting all the measurements for the bronze that we're going to put on the southeast plaza here about a year from now, i guess. (after that) we went up to my house, spent about three hours talking just about things, and i commented to gayle that night after we had that conversation that i thought that was at least the most mature conversation that i've ever had with karl, and i think the most appreciated. he and i have had a lot of conversations, mostly good but a few not so good, some of you know about those. but its been interesting to watch karl's career, and i couldn't help thinking back from that conversation in october to 19 or 20 years ago, the summer of '85 when we drafted him. from that time forward he and i really seemed to hit it off. we did a lot of interesting things, like sit in the parking lot of wendy's next to the toyota store in murray from about 10 o'clock to about 1 o'clock at night. the main topic of conversation was about him and his learning and growing experiences, and he had a lot of concern about whether he would ever meet a young lady who would marry him for him and not because he was a famous nba basketball player, had a lot of money, this and that, would he ever find someone for him. and it took a little while as he matured and his career came along for him to meet kay. when kay reached out, and when he answered that question...so to watch him move through the stages of his life, has been an interesting experience, a good experience, although there were a few moments i would have described it as a good experience. but the good outweighed the bad. i got asked a lot of times and we talked it at john's retirement, when i've been asked to describe john in a single word and i described him in a single word and i've said thoroughbred. i've been asked a lot of times to describe karl in a single word, and the one that's always surfaced first over the last 16 or 18 years has been warrior. he played a lot of nights when he shouldn't. i remember one night when turned his ankle before halftime. we were playing portland, probably 10 or 12 years ago, we were in this building. we went in the locker room and they cut the tape off him and his ankle was about the size of his calf, his calf is pretty big by the way. they taped him back up, he hobbled out to where the fans could see him, and all of a sudden he started walking normally. played the rest of that game, we were behind halftime by 12. he scored 26 points and had 14 rebounds, playing through pain that very few people knew he had. he just adjusted his game a little bit, and did the things he could still do on a leg and a quarter. i think his teammates learned a lot about him that night and were not afraid to follow him after that, because they knew what he suffered through or worked through to do. you see when we drafted him he had he looks like a skinny 18-year old kid. we didn't think that at the time, but this came from more work than you can imagine, and i'm serious and jerry, marc mckown can attest to this. karl would work out with the rest of the team...the workout would be karl's warmup, then the team would leave he'd workout. he did that every day for 18 years. he got after me thursday when he called, he said "i'm going to wait here for this plan." and i didn't call him for four hours, i was in another meeting. he said "you stopped me from working out today." i said why are you working out? he said "i don't know, its just a habit." but he still works out three hours a day. i've said it before, despite all the ups and downs, my relationship with karl is...besides my family, has been one of the most special relationships in my life, i'm not sure it hasn't been the single most special relationship in my life. we worked through all the things that happened, an interesting thing always occurred, we would always talk to each other regardless of what was said by whom. as long as we kept the door open, talking to each other we were ok. but to have been a part of the jazz organization, and i know jerry, gordie, phil and the rest of the coaches feel this way, and i think players who have been a part of what he brought to this team, was truly a once in a lifetime experience. the sadness for me today, and i'm really happy for karl, that his body is really in good enough condition that he can still walk and cut logs, and stuff like that. he loves doing that. that he's got good health and family intact. the kind of career he's had puts a lot of pressure eon relationships, but he was able to make the choices that he did. choosing the time and places, i'm grateful that he called me and set up today, he and i together through a number of people in the jazz organization., that he had the character and class to come back here where he played 18 years...my experience with him is beyond the ability to fully describe my dealings with him. above all, no matter who he was mad at, or wasn't, no matter how he was feeing emotionally, physically, anything else...he came to play every night...he was just ready to play every night and many nights he shouldn't have been. i'll be quiet now karl and just tell you on behalf of this organization, there';s no way i know of to fully thank you for all that you've done, but i will tell you thank you anyways. i hope you look forward to the time you can share with your little family and friends. we'll have an event in this building probably in june or july, we'll let you pick that, maybe your birthday or something. the true sadness for me doesn't come in karl's retirement...in the nba, where do the karl malone's come from now? they broke the mold. and i love you." karl: i would like to say a couple more things. i know one of the questions will be records. all time scoring records, why you didn't play another year. i'll be very candid with you in this interview today. if you ask an easy question, i'll give you n answer like you asked the question. but i'll try to be very candid, even though i don't have to explain myself, i will. to be honest with you, i had a timetable, i wanted to be 100% healthy before i made my decision. before i had my surgery, i said that was my last game. i was told by a couple of people that don't make a decision when you're hurt, don't make a decision when you're recovering, so i didn't. i wanted to make my decision when i was 100%. i became healthy physically, i was able to run jump cut, do all the things i was doing at a high pace. bike, which i love to do, miles. i was able to do that, so i started thinking about questions. so let me help you out here.what about that record, the all-time scoring record? well, when i got drafted 13th, that meant that there were 12 teams that didn't have faith in what i could do. so i decided right then that i wasn't coming here for personal accolades, and a personal accolade is all-time scoring leader. there's no doubt in my mind that if i played semi-healthy i could've did that. but that was personal.i came here from louisiana with no individual goals, i came saying to myself that every person that watched me play that they;re saying this kid gave it all every night. i think that's the most disappointing thing now, that you want the paycheck, you want the big paycheck, but you won't pay the price.i do sympathize with what the jazz are going through right now, because you do have guys on this team that really want to win. you have guys on this team that show up to get a check. that's the most disappointing thing. so, i will be very candid.i do watch the jazz, they are my team that i watch. i sneak them sometimes, because when the family see me sometimes they ask "what you watching the jazz for?" well, i got friends on that team, so i watch them.the all-time scoring title is not a big concern for me. when 12 other teams passed me, i said that i was coming here as a team. the thing that will stick with me for the rest of my life is not winning a championship, i'm not going to lie to you. that was my ultimate goal, but that was a team goal, not an individual goal. i will say the two years we made it to the finals with the jazz was the funnest years i have had of all. i had a group of guys, with the exception of one or two, that truly wanted to be there and wanted to win. i will say that it was different this year making it to the finals, but i would not change that experience for nothing, that made me grow as a human more than anything.any adversity in your life, there can be some good. if i wouldn't have lost my mom in all of this, i don't think i could've dealt with my injuries. we all get humbled at times, maybe that was my time to be humbled. when i lost my mom it was kind of like, i can handle anything now. as cruel as that can sound in life, i went through times when i was bitter. ok, i'm walking along the beach, here comes a 75, 85-year old couple walking the beach with a bottle of wine in one hand a cigar in the other hand. 85 years old. my mom didn't drink or smoke, what am i missing here? also, i had a good friend, that about nine days ago died unexpectedly from a heart attack, back home. you put things in perspective, you wonder why i made my decision now, a lot of things came into that decision. i did visit san anton' on the way back home, but when i got on the plane i knew that it was done, it was time. because i look at basketball as 100% mentally and 100% physically. if i can't bring you 200%, for me, i can't bring you anything. when i lost my mom, i lost a piece of me that can never be replaced. so, that's why i know the time is now. no matter what team i played with or went to, i could not give you 100% mentally. physically, yes. mentally, no. records, all records are not, i repeat, all records are not meant to be broken. all you so-called basketball experts say they are. i beg to differ. i don't think they are. i am totally at peace with my decision. my family have been through the ups and downs. my kids have grown, they've seen dad happy, they've seen dad mad, sad, they've seen dad cry. show me one man that don't cry, and you're not a man. because grown men do cry, i have, i do. i cried at free willy when he got free. i'm very emotional. i can just be watching something on tv and i cry.but today is not the day, today is a day for me to say thanks to a lot of people. thanks to the darrell griffiths, adrian dantleys, mark eatons, tyrones, the jeff hornaceks and john stocktons. thanks to the front office, kim turner used to say, "boy i'm makin' you famous." thanks kim. but you know what, i don't want to be famous anymore. so i just want to say thanks from the bottom of my heart. to my family, to my friends. i'm not retiring from work, i'm retiring from playing basketball. other opportunities have arisen as we speak. i've had calls within the last ten hours on things and i say "ok, i want to do that" "no, i don't want to do that."

eğer sürpriz yapıp basketbolu bırakmazsa ve olimpiyatlarda oynamak isterse onu gelecek yaz tekrar dream team formasıyla göreceğiz.

bu yaz basketbol'u birakacagi soylenen adam..

los angeles lakers'ın listesinde olan free agent..

sene sonunda dallas a göz kırptı ama daha gerisini getirememiş oyuncu.

la lakers antrenörüne göre * bir yıl daha takımda kalacak kişidir. tüm kendini sattı, o oldu, bu oldu eleştirilerine rağmen kazanma hırsına, yeteneğine şapka çıkarılası bir insan azmanıdır.

gectigimiz gunlerde kobe bryant'in los angeles'ta bir radyoya onun takima donuşunu istemedigini ima eden aciklamalar yapmasindan sonra lakers'a donme ihtimalinin kalmadigini belirten basketbolcu. miami heat'e gitmesi şuan icin en buyuk olasilik olarak gozukmekte.

nba'in en dumduz oynayan adamlarindan biri. basketbol oynamaya ilk başladiginda ogrendiklerini dumduz devam ettiren bir garip şampiyonluk yuzugu takintili adam.

kobe bryant'ın eşine sulandıgına dair söylentilerin ortalıkta dolaştıgı oyuncu. kendisini miami, new york gibi takımlar istemesine ragmen gitme ihtimalinin en çok oldugu takım san antonio spursmus. duncan varken malone'dan tam olarak faydalanamazlar gibi geliyor. miami'ye çok daha faydalı olacagı kesin.

kariyerine 18 yılını verdiği utah jazz altında veda eden oyuncu. 32 numaralı forma da 12'nin yanına asılacak demektir. şampiyonluk uğruna yaptığı 1 senelik ihaneti de 18 yıllık emeğin hatırına görmemiş gibi yapıyoruz haberi olsun...bu arada emekliliği itibariyle başarılarını bir daha sıralamakta fayda olduğunu düşünüyorum.1996 yılında nba'in gelmiş geçmiş en iyi 50 oyuncusundan biri seçildi.2 kez mvp seçildi (1997, 1999)nba'in toplamda en skorer 2. oyuncusu (36,928 sayı)11 ardışık yıl boyunca 25 sayı ortalamasıyla oynayan 2 oyuncudan biri (diğeri jerry west) (1987-1998 yılları arası)yılın nba takımı seçiminde 11 kez ilk 5'e seçildi.575 maç boyunca aralıksız çift haneli skor üretti (bu alanda 3. sırada)8 sezon serbest atıştan kaydedilen sayılarda ligi lider bitirerek rekor kırdı.utah jazz için de ne kadar önemli bir oyuncuydu kendisi...en çok sayı atan oyuncu (36,377 sayı)en çok oynayan oyuncu (53,479 dakika)en çok 2 sayılık atan oyuncu (13,335 sayı) en çok 2 sayılık deneyen oyuncu (25,810 kez)en çok serbest atıştan sayı yapan oyuncu (9,622 sayı) en çok serbest atış deneyen oyuncu (12,965 kez)en çok rebound alan oyuncu (14,601 kez)kariyerinde bir maçta en yüksek sayısına 27 ocak 1990 tarihinde milwaukee bucks karşısında ulaşmıştır. (21/26 fg, 19/19 ft)2 kez de amerikan milli takımıyla olimpiyat altın madalyası kazanmıştır. (1992 ve 1996)sağolsundur...

kendisine loserin allahi diyen bazi populist guce tapanlarca* karalanmaya calisilan efsane basketbolcu. ard arda gelen sampiyonluklarin sonucu tum cocuklarin chicagolu oldugunu sanan komik yazarlarin gozlem fakiri entrylerinde kariyerine bok attiklari talihsiz adam. yere goge koyamadiklari jordan efendinin cocuk oyuncagina cevirdigi basketbolu birakma eylemini bir kerede gerceklestirmesini bilmistir hic degilse. utah taraftarinin kalbindeki yeri asla sarsilmamistir. cunku o aslinda basketbolu lakers formasini giydigi gun birakmistir.

hakkındaki yorumları okuyunca ister istemez hakan şükür ile bir bakıma aynı kaderi paylaştığını düşündüğüm basketbolcu. acaba onun hakkında da "takımda grup oluşturuyor", "milli takımı karıştırıyor" gibisinden haberler çıkıyor mudurevet, kendisi göze hoş gelmeyen bir oyun tarzına sahip olabilir. hatta şampiyonluk da yaşamamış olabilir, hatta ve hatta antipatik ülkücü bıyığına ve saha dışında son derece hanzo bir karaktere sahip olabilir. (gençliğe hitabe gibi oldu, muhtaç olduğun kan damarlarındaki asil kanda mevcuttur diyesim geldi.) gelgelelim kendisinin nba onaylı, "lig tarihinin en skorer 2. oyuncusu" şeklinde kapı gibi bir belgesi vardır.ben kendisini, jordan'lı bulls takımının bir nevi haksız rekabet sayesinde lige ambargo koyduğu yıllarda, majestelerinin karşısına dikilip "dur bakalım" derken tanıdığım için de pek severim. evet.

18 yıl tasıdıgı 32 numaralı forması 23 mart'ta utah jazz 'ın washington wizards'ı ağırlayacagı macta emekliye ayrılacak tacsız kral.

bulls'un sorunlu adami dennis rodman'in belalisiona bok atan adamlarin bulls taraftarlari oldugu bellieger bulls-jazz maclarini dusunurlerse, asil pisligin rodman'in yaptigini gorebilirlerbir de bulls'a ve jordan'a rakip olmasindan dolayi camur atilmaktadiryani napsin adamlar, bulls elini kolunu sallaya sallaya sampiyon ol mu deselerdicok mucadele ettiler ama olmadi, az daha sampiyon oluyorlardi ama yetmedi gucleri napalim

the mailman always delivers. gelmiş geçmiş en iyi power forward. 32 dediler mi magic johnson'la beraber akla gelen isim. triple double manyağı. 40 yaşına kadar çatır çatır basket oynayan adam. kariyerinin 15 yılı boyunca sadece beş profesyonel maç kaçıracak kadar da nefer bir sporcu. unutulmaz.