i know you are but what am i

dinlemeye korkulacak cinsten bir mogwai harikası..notalar yükseldikçe düşer, düştükçe yükselir benlik..bittikten sonra bir on dakika kendine gelemez insan, hemen yardıma golden porsche kosar, ve hersey kaldıgı yerden devam eder..

ingilizce gecen ilkokul tartismalarinin can simidi olan kalip.- poopy pants, pooop pooop pooopy pants- i know you are but what am i?

(bkz: i know you you know me)

(bkz: i am rubber you are glue)

daha kaç rüyaya yatırır? şiddetle tavsiye golden porsche ardı happy songs for happy people lezzetinde mogwai şarkısı.

dinlemesi zor bir mogwai şarkısı.sanki böyle dışardan sis kaplı bir şehire otoyoldan girerken duyulan mutsuzluk gibi*halbuki, biz* 4 tarafı deniz ile çevirili, 4 mevsimi de yaşayan bir kara parçasındayız.(bkz: happy songs for happy people)

(bkz: i know what it is to be young)

sanki "i know what/who you are but i don't know what i am" denilse daha bir muntazam olacak cumle.

mogwai nin happy songs for happy people adlı 2003 yılında çıkan albümünde bulunan şarkı. hatta bence en güzel şarkı...

her sarki gibi basi ve sonu var. hatta inanmazsiniz ama ortasi bile var. ne kadar farkli ama, ne kadar ayri..yapilamayan yolculuklari, gidilemeyen sehirleri, görülemeyen insanlari animsatir. hani o yolculuklarin nasi oldugunu, o sehirlerin neye benzedigini, o insanlarin kim oldugunu bilirsiniz, ama oraya giderken, oradayken, onlarlayken nasil hissedeceginizi bilemezsiniz. bi çok sarki gibi sorular sordurtur bu da. ne kadar farkli ama, ne kadar ayri..

kesinlikle bir yolculuk şarkısı .

intihar ederken fonda çalacak türden bişe,hayır öyle fazla hüzünlü bir yapıya sahip falan değil ama bilmiyorum var birşeyler.o değilde doğru yazılışı;(bkz: i know who you are but what am i)

sarkinin tekrar eden tinisi fazlasiyla yalan ruzgarinin jenerik muzigini hatirlatiyor, tabi oyle olunca da ben mani olamiyorum kendime gidiyorum seksenlerin sonuna doksanlarin basina, aksam ustu, kerahet vakti, odevler duruyor canta yarim acik, annem orgu oruyor, televizyondan bu sesler yayiliyor, bir sikintidir basiyor.

bahar-sızı olduğun sabahlardan birinde ofis içi ortamdan bahçedeki söğüt ağacına gözlerini daldırıp seyrettiğinde başka dünyaların gerçekliğine seni inandıran mogwaice bir eser. sanki bir american beautyden torba sahnesi gözler önünde, arkalarda kalan sen.